1-aon1-sw1-wbw1-wsa 1-lt1-zr

 

“Czyż … można dojść do prawdziwego pokoju z tym, który idzie bez drogi, nie wiedząc dokąd  idzie?  Lub który idzie w ciemnościach bez światła?  […]  A kto ze sobą jest w niezgodzie, jak zgodzi się z drugim?”
Paweł Włodkowic
Do biskupa  krakowskiego 1432,  s. 205-206

Wyższa Szkoła Agrobiznesu w Łomży we współpracy z Instytutem Studiów Międzykulturowych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Międzynarodowym Centrum Dialogu Międzykulturowego i Międzyreligijnego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Zakładem Resocjalizacji Uniwersytetu w Białymstoku, Wydziałem Bezpieczeństwa Wewnętrznego Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, Wydziałem Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, Okręgowym Inspektoratem Służby Więziennej w Białymstoku oraz Zakładem Karnym w Białymstoku mają przyjemność zaprosić na Międzynarodową Konferencję Naukową, która planowana jest w dniu 1 czerwca 2016r. Temat konferencji to:

BEZPIECZEŃSTWO KULTUROWE
Wymiar regionalny

Pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Łomża
oraz Prezydenta Miasta Ostrołęka Pana Janusza Kotowskiego

Tematyka konferencji

 

 

Procesy globalizacyjne współczesnego świata ukazują, iż jednym z wielkich wyzwań, jakie stawiają przed społeczeństwami, narodami, jak i grupami o własnej tożsamości kulturowej są nie tylko zjawiska unifikacji, ale w równym stopniu narastająca mobilność, a w ślad za nią interakcja i różnicowanie wartości życia społecznego. Intensywna sieć relacji nie zawsze jednak wspiera respektowanie należnych każdej społeczności praw, nie zawsze chroni ich tożsamość, czy też wspiera na drodze autonomicznie określonego rozwoju. Powstające w wyniku tych naruszeń napięcia stwarzają wielorakie zagrożenia. Uniemożliwiają one wykorzystanie kapitału społecznego i kulturowego konkretnych społeczności o stabilnym lub mobilnym charakterze osiedlenia oraz zmuszają do postawienia pytania o warunki ich konstruktywnego współistnienia, integracji i bezpieczeństwa.

Gdyby wspomniane wyżej „kapitał” i „prawa grup kulturowych” uznać za istotne komponenty bezpieczeństwa kulturowego, to warto dookreślić jego specyfikę i wyzwania nie tylko w perspektywie relacji globalnych, ale w równej mierze na poziomie mniejszych wspólnot kulturowych, relacji w wymiarze regionalnym i lokalnym. Wspólnoty te zabiegają o wielorako rozumiane bezpieczeństwo, odpowiedzialnie traktując dziedzictwo i współczesne wyzwania kultury symbolicznej w realizacji regionalnych strategii rozwojowych. Refleksja nad tak określonym problemem bezpieczeństwa kulturowego w różnorodnych jego obszarach nie jest pozbawiona bardzo dawnych inspiracji. Przywołane odniesienia sięgają wręcz do koncepcji „prawa narodów” Pawła Włodkowica. W jego pionierskich koncepcjach relacji między wspólnotami kulturowymi bazującymi na wzajemnym poszanowaniu ich godności i suwerenności, znajdujemy solidne podstawy aksjologii bezpieczeństwa. Lepiej wówczas rozumiemy ważne zagadnienia, jakie przejawiają się w relacjach społeczności silnych i słabych, bogatych i biednych, wpływowych i zmarginalizowanych.

Bezpieczeństwo kulturowe przełożone na współczesne działania w sferze polityki publicznej oraz kompetencje konkretnych osób, zespołów oraz organów życia społecznego prowadzić może nie tylko do diagnozowania i eliminowania zagrożeń, ale także do wyzwalania wartości i postaw sprzyjających współdziałaniu. W perspektywie regionalnej i lokalnej konieczne jest kształtowanie takiego poziomu kompetencji kulturowych ich mieszkańców, które chronią zarówno przed alienacją, jak i dezintegracją tożsamości, a instytucje życia społecznego, przed utratą wartości wyrażanych misją działań publicznych. Brak wyrazistości wartości integracyjnych w świadomości społecznej to istotny czynnik zagrożenia bezpieczeństwa kulturowego. Z pewnością  jest ono czymś więcej niż sumą świadomości i wartości indywidualnych, przekładając się na konfigurowanie instytucjonalnych, medialnych i edukacyjnych ram działania wielu struktur i organizacji. Poszukiwanie konkretnych praktyk wyznaczonych zasadami polityki migracyjnej, umiejętnościami i wiedzą z zakresu zarządzania różnorodnością kulturową powinno odbywać się w kontekście refleksji nad istotą i współczesnym rozumieniem bezpieczeństwa kulturowego. Jest ono, bowiem dopełnieniem fundamentalnych zasad ładu i rozwoju społecznego konkretnych społeczności w realiach świata wielokulturowości i mobilności.

Projektowana konferencja oprócz wysiłku nad określeniem wielorakich odniesień, inspiracji i różnorodnych sposobów rozumienia samego pojęcia „bezpieczeństwa kulturowego” koncentrować się będzie nad ukierunkowaniem debaty wokół praktycznych rozwiązań problemu w rożnych obszarach rzeczywistości regionalnej i lokalnej umieszczając je w kontekście procesów o charakterze makrostrukturalnym. Organizatorzy konferencji wychodzą z założenia, iż wielowiekowe tradycje współistnienia wielu kultur, jakie charakteryzują północne i wschodnie rejony Mazowsza, cały obszar historycznego i współczesnego Podlasia oraz wschodnich obszarów polskiego pogranicza mogą być skarbnicą doświadczeń, wspomnianym już rodzajem „kapitału kulturowego” zakorzenionego w dziedzictwie i tradycji kultur wzajemnego przenikania, ale i świadomie rozpoznawanych wartości, które stawały się „Rzeczpospolitą” narodów inspirowanych jagiellońskim wyzwaniem dialogu, ale i realnej drogi rozwoju. Z tych to powodów pokojowe przesłanie „prawa narodów”, jakie zaprojektować chciał Włodkowic dla współczesnej mu Europy jest ciągle inspiracją dla Europy współczesnej, która poszukuje bezpiecznych dróg integracji warunkach w warunkach nasilającej się wielokulturowości.

Obszary problemowe konferencji wyznaczają następujące zagadnienia:
Zagadnienia ogólne: „Bezpieczeństwo kulturowe”: stare i nowe wyzwanie świata współczesnego

  • Bezpieczeństwo kulturowe, jako pojęcie synergetyczne
  • Historyczne odniesienia aksjologii bezpieczeństwa
  • Bezpieczeństwo kulturowe, jako prawo człowieka
  • Bezpieczeństwo kulturowe a bezpieczeństwo narodowe
  • Granice kulturowej różnorodności
  • Bezpieczeństwo kulturowych interakcji
  • Pedagogika bezpieczeństwa
  • Bezpieczeństwo kulturowe w perspektywie nauk o wychowaniu
  • Diagnostyka potencjału pracy migrantów, jako kapitału kulturowego
  • Ekonomiczne aspekty Bezpieczeństwa kulturowego

Poziom intra i interpersonalny

  • Jakie cechy i jakie programy edukacyjne wspierają interakcyjne typy świadomości kulturowej uczestników relacji międzykulturowych?
  • Jakie komponenty osobowości wspierają postawy wolne od kulturowych deficytów i zagrożenia autorytaryzmem?
  • Jakie systemy wartości wspierają zdrowie psychiczne i kompetencje komunikacyjne w środowiskach wielokulturowych?

Poziom grupy i organizacji

  • Co stanowi o prawach kulturowych społeczności regionalnych i lokalnych?
  • Jakie formy socjalizacji stanowią o bezpieczeństwie kulturowym jednorodnych i różnorodnych grup społecznych?
  • Jakie elementy kultury organizacyjnej kształtują kompetencje międzykulturowe jej członków?
  • Jakie wartości lokalnych więzi społecznych stanowią o potencjale bezpieczeństwa kulturowego w sytuacji transformacji strukturalnych i mentalnych tworzących je grup i ich organizacji?

Poziom struktur regionalnych i lokalnych

  • Jakie działania w sferze polityki publicznej kształtować mogą bezpieczeństwo kulturowe na poziomie regionalnym i lokalnym?
  • Jakie typy działań organizacyjnych służb publicznych wspierają bezpieczeństwo kulturowe regionów i społeczności lokalnych?
  • Jakie działania w sferze komunikacji społecznej i kultury medialnej promują wartości istotne w sferze bezpieczeństwa kulturowego, a jakie prowadzą do jego osłabienia?

Mając powyższe na uwadze wydaje się, więc słusznym, aby podjąć wyzwanie i stworzyć warunki do wymiany myśli, poglądów i doświadczeń w zakresie szeroko pojętego bezpieczeństwa uwzględniając i integrując jego różnorodne komponenty poruszane w obszarze nauk prawnych, społecznych, kulturowych, czy pedagogicznych, wiązane z komponentami wiedzy przyrodniczej, technicznej i wojskowej. Jednocześnie, rozwijając i integrując wymienione obszary kształcenia stajemy się bardziej kompetentni do działań praktycznych i lepiej przygotowani na wszelkiego rodzaju zagrożeń. Organizatorzy przedsięwzięcia stoją na stanowisku, iż służby i instytucje odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne w naszym kraju muszą czynnie uczestniczyć w procesie edukacji, wymianie poglądów i doświadczeń. Jest to warunek, aby sprostać wyzwaniom dzisiejszego i jutrzejszego świata. Możliwe to będzie tylko wtedy, kiedy w dyskusję w tym temacie włączą się zarówno środowiska naukowe, jak i podmioty działające w obszarze szeroko definiowanego bezpieczeństwa.

Wyrażamy nadzieję, iż zechcą Państwo uczestniczyć w Konferencji oraz zaprezentować wyniki badań i stosowanych rozwiązań w tym obszarze, do czego gorąco zachęcamy.

Ogólne informacje o rejestracji udziału
Osoby zainteresowane udziałem w powyższym przedsięwzięciu, powinny dokonać rejestracji na stronie internetowej WSA w Łomży oraz dokonać opłaty konferencyjnej zgodnie z niżej podaną opcją. W przypadku biernego udziału w konferencji (bez certyfikatu), prosimy jedynie o dokonanie rejestracji, bez ponoszenia kosztów uczestnictwa.

  1. bierny udziału w konferencji (bez certyfikatu) = 0 zł.
  2. udział w konferencji (certyfikat) + obiad = 50 zł.
  3. udział w konferencji (certyfikat) + obiad + opublikowanie artykułu = 80 zł.

Opłatę konferencyjną należy dokonać po zarejestrowaniu, do dnia 15 maja 2016r., na niżej wymienione konto z dopiskiem

„konferencja bezp. kult.” + nazwisko uczestnika
Wyższa Szkoła Agrobiznesu w Łomży
BANK SPÓŁDZIELCZY W ŁOMŻY
52 8757 0001 0002 6169 2000 0010

Proponowany skład Komitetu Programowego konferencji:

dr hab. Leszek Korporowicz przewodniczący 

Uniwersytet Jagielloński 

mł.  insp.  dr  Krzysztof  Łojek   z-ca przewodniczącego  

Dziekan Wydziału Bezpieczeństwa Wewnętrznego Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie  

dr Agnieszka Muzyk z-ca przewodniczącego 

Urząd Miasta w Łomży 

ppor. SW dr Mariusz Kuryłowiczz-ca przewodniczącego, sekretarz  

Wyższa Szkoła Agrobiznesu w Łomży, Zakład Karny w Białymstoku 

prof. dr hab. Ryszard Jakubczak  

Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie 

dr  hab. Sławomir Zalewski, prof. WSPol 

Prodziekan Wydziału Bezpieczeństwa Wewnętrznego Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie 

 

Ponadto, organizatorzy przedsięwzięcia planują, iż niżej wymienieni naukowcy zaszczycą swoją obecnością i wzbogacą merytorycznymi prelekcjami przedmiotowe przedsięwzięcie: 

prof. Volodymir Yevtukh 

Narodowy Pedagogiczny Uniwersytet im. M. P. Dragomanowa w Kijowie 

dr hab. Andrzej Porębski  

prodziekan Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ 

prof. Tadeusz Paleczny  

przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Studiów Międzykulturowych UJ, kierownik studiów doktoranckich WSMiP 

dr Franciszek Czech 

wicedyrektor ISM UJ 

ks. prof. Henryk Skorowski   

koordynator Międzynarodowego Centrum Dialogu Międzykulturowego i Międzyreligijnego UKSW (były rektor UKSW) 

prof. Jerzy Nikitorowicz  

kierownik Katedry Edukacji Międzykulturowej Uniwersytetu w Białymstoku (były rektor UwB) 

dr hab. Mirosław Sobecki, prof. UwB 

Dziekan Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku 

ks. prof. Leon Dyczewski  

wieloletni kierownik i założyciel Katedry Socjologii Kultury KUL 

ks. dr Józef Łucyszyn  

autor znaczącej monografii o Pawle Włodkowicu i wiceprowincjał Zgromadzenie Księży Misjonarzy w Krakowie 

dr hab. Tomasz Kośmider, prof. AON 

Akademia Obrony Narodowej w Warszawie 

 

dr hab. Weronika Jakubczak, prof. SAN w Warszawie  

Społeczna Akademia Nauk w Warszawie  

dr Sylwia JaskułaKorporowicz 

Państwowa Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży 

Komitet organizacyjny: 

prof. nadzw. dr hab. Roman Engler, dr hab. Leszek Korporowicz, dr Sylwia Jaskuła – Korporowicz, ppor. SW dr Mariusz Kuryłowicz, dr Piotr Baczar, płk SW mgr Piotr Kondraciuk, mgr Anna Chańko 

Do wszystkich zainteresowanych publikacją artykułów:

Komitet organizacyjny Konferencji informuje, iż istnieje możliwość opublikowania artykułu w recenzowanym materiale pokonferencyjnym, który nawiązuje do obszaru tematycznego Konferencji. Formuła artykułu winna zawierać walor naukowy tj. poznawczy i utylitarny np.: analizę wyników badań; analizę ewentualnie streszczenie bądź omówienie jakiegoś projektu, materiału pokonferencyjnego; omówienie zauważonego problemu naukowego, którego rozwiązanie przyczyniłby się do powstania właściwych algorytmów postępowania bądź właściwego projektowania przyszłości. 

Artykuły powinny być przesłane do dnia 31 lipca 2016r. na adres mariusz.kurylowicz@wsa.edu.pl  

Materiał winien spełniać niżej zamieszczone wymogi.  

Wymagania wydawnicze – Zeszyty Naukowe WSA   

  1.  Artykuły powinny być przygotowane w formie wydruku komputerowego oraz w wersji elektronicznej, w języku polskim lub angielskim. W celu usprawnienia procesu wydawniczego prosimy o rygorystyczne przestrzeganie poniższych zasad: – przesłany artykuł powinien być opatrzony dokładną afiliacją Autora/Autorów, – objętość artykułu nie może przekraczać 15 stron formatu A4, – imię i nazwisko Autora/ów – czcionka 12 pkt, – nazwa instytucji/jednostki naukowej – czcionka 12 pkt, – tytuł artykułu w języku polskim i angielskim – czcionka 14 pkt (bold); podtytuły – czcionka 12 pkt (bold), – do publikacji należy dołączyć słowa kluczowe (3–5) oraz streszczenie nieprzekraczające 15 wierszy napisane w językach polskim i angielskim – czcionka 11 pkt, – tekst zasadniczy referatu pisany czcionką Times New Roman CE – 12 pkt, – odstęp między wierszami – 1,5, – jeżeli referat zawiera tabele (najlepiej wykonane w edytorze Word albo Excel) lub rysunki (preferowany format CorelDraw, Excel, Word), należy dołączyć pliki źródłowe, – tabele i rysunki powinny być zaopatrzone w kolejne numery, tytuły i źródło, – przy pisaniu wzorów należy korzystać wyłącznie z edytora równań dla MS WORD, – preferowane formaty zdjęć: TIFF, JPG (o rozdzielczości minimum 300 dpi), – w przypadku publikowania prac badawczych układ treści artykułu powinien odpowiadać schematowi: wprowadzenie (ewentualnie cel opracowania), opis wykorzystanych materiałów czy metod, opis badań w łasnych (omówienie wyników badań), wnioski (podsumowanie), wykaz piśmiennictwa.
  2. Odsyłaczami do literatury zamieszczonymi w tekście publikacji są przypisy dolne, które muszą mieć numerację ciągłą w obrębie całego artykułu. Odsyłaczami przypisów dolnych są cyfry arabskie złożone w indeksie górnym, np. (2).  

  3. Zapis cytowanej pozycji bibliograficznej powinien zawierać: inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła, miejsce i rok wydania, numer strony, której dotyczy przypis; w przypadku pracy zbiorowej: tytuł dzieła, inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania; w przypadku pracy będącej częścią większej całości – także jej tytuł, inicjał imienia i nazwisko redaktora. Źródła internetowe oraz akty prawne należy podawać także, jako przypis dolny z dodaniem daty dostępu.

  4. 4. W wykazie piśmiennictwa zamieszczonym w kolejności alfabetycznej na końcu publikacji należy podać kolejno: nazwisko autora/ów i pierwszą literę imienia, rok wydania, tytuł pracy (czcionka italic), wydawnictwo oraz miejsce wydania. Podając źródło np.: strony internetowe: www.4lomza.pl. 1.12.2009 r.; akty prawne: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym oraz ustawy o wyższych szkołach zawodowych. Dz.U. z 2002 r. Nr 150, poz. 1239.  

UWAGA: Po uzyskaniu pozytywnej recenzji, autorzy poszczególnych artykułów zostaną poproszeni o złożenie oświadczeń o przeniesieniu praw autorskich oraz m.in. oświadczenia, iż tekst jest całkowicie oryginalny i nie zawiera żadnych zapożyczeń z innego dzieła, które mogłyby spowodować odpowiedzialność wydawcy.  

Ponadto, komitet programowy zastrzega sobie, iż ma prawo bez podania przyczyny nie umieścić danego artykułu do druku. 

Harmonogram konferencji

Zgłoszenie uczestnictwa w konferencji:

* Pola wymagane!